“De wil van het Volk of van de Volksvertegenwoordiging”

Barabbas of Jezus?

Na het Paasweekend werd bekend dat het Kabinet de Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten na de “afwijzing” per correctief referendum toch gaat aanpassen.

Kon Pontius Pilatus dat destijds ook maar. In mijn onderstaand blog van 20 september 2015 scheef ik, geïnspireerd door  Jean Pierre Rawie (zie hieronder), over die dramatisch verlopen volksraadpleging, die leidde tot de kruisiging van Jezus Christus.

Noch Pasen noch die jaarlijkse hype rond de Mattheüs Passie van J.S. Bach, bracht mij terug naar die mooie verwijzing van Rawie. 251_orgDat deed Radio 1 druktemaker Kees van Amstel  die de luisteraar vrijdag 6 april 2018 wees op de, zijns inziens, mooiste uitvoering van die Passion met inleiding en uitleg van “Ome Willem” Edwin Rutte : De Mattheüs Passie voor Kinderen en andere volwassenen” . In deze uitvoering wordt door Edwin Rutte beschreven hoe Pontius Pilatus ter plekke een volksraadpleging uitroept: In deze Spotivy uitvoering #16 na, 1 minuut 30 : , “Handen in onschuld wassen” .  Rutte verhaalt “De hoge priesters hebben het volk opgehitst om te eisen dat Barrabas vrijgelaten wordt (Matthéüs 27 vers 20). Het volk voelde zich teleurgesteld ze hadden wel wat anders van die J.C. verwacht. Een wondertje of zo.” Die teleurstelling smokkelde Edwin Rutte er zelf in (vermoedelijk ook geen fan van het referendum).

Zo dit wilde ik nog even toevoegen aan mijn onderstaande blog.

 

18_01BarabbastekeningNa mijn vakantieboek “De fatale staat” begon ik gisteren aan “Mijn ouders hadden één kind en een dochter” van Jean Pierre Rawie, een min of meer autobiografische bundel met humoristische en verrassende beschouwingen. In “Passie” voert Rawie terloops een mooi argument aan tegen het referendum. Hij beschrijft daar hoe de Romeinen, in het lijdensverhaal, een volksraadpleging houden: “Men laat het volk kiezen tussen “deze Rechtvaardige” (“onze Heiland”) en een veroordeeld moordenaar, en het volk pikt feilloos de verkeerde (een goed argument tegen het referendum).” merkt Rawie dan fijntjes tussen haakjes op.

Vandaag kwam in “Buitenhof” de volgende vraag aan de orde: Als D66 haar “kroonjuweel”, “de gekozen burgermeester” zou hebben binnen gehaald tijdens “Paars”, hoeveel (gekozen) burgemeester zouden er nu dan hebben durven besluiten tot oprichting van een vluchtelingencentra in hun gemeenten.

Onlangs schoot ik deze tweet het world wide web in: “Democratie is verworden tot een “Idols” met angstige kandidaten die bang zijn de gunst van het publiek te verliezen.”

En ook vandaag, werd weer een opiniepeiling bekend gemaakt waaruit bleek dat de PVV nu de grootste partij zou zijn met 29 Tweede Kamerzetels, evenveel als de huidige coalitie tezamen in diezelfde peiling.

Renate Rubenstein

Dan moet ik weer denken aan Renate Rubinstein (Berlijn, 16 november 1929 – Amsterdam, 23 november 1990 Nederlands schrijfster, journaliste en columniste en vrijdenker) die ooit heeft gezegd, althans dat zit in mijn hoofd, dat zij blij was met de representatieve democratie. Zij was de, ook door haar gekozen volksvertegenwoordigers, dankbaar dat die zich 4 jaar lang, mede voor haar, met de noodzakelijke politieke besluitvorming wilden bezighouden. Dan kon zij haar tijd aan andere zaken besteden, het schrijven van mooie columns en boeken bijvoorbeeld. Na 4 jaar –uitgaande van geen tussentijdse verkiezingen- zou zij weer braaf naar de stembus gaan.

De verstarrende werking van de “volksraadpleging”

Eigenlijk zijn tussentijdse verkiezingen net als opiniepeilingen “tijdens de rit” ook een soort volksraadplegingen. En het is juist die (dreiging van) tussentijdse verkiezingen en van opiniepeilingen die onze politiek tot een “Idols” maakt en die onze regering en onze volksvertegenwoordiging afhouden van hun eigenlijke taak: respectievelijk regeren met visie en consistentie en het controleren van dat regeren.

In mijn vakantieboek, “De fatale staat” legt Frissen nog eens uit dat het betrekken van “alle burgers bij de macht in fysieke zin onmogelijk is, hoe optimistisch we de technologische mogelijkheden om iedereen met iedereen te laten spreken – de volledige en omvattende deliberatie – ook inschatten. FileHandlerRenateEen politiek debat met miljoenen kiesgerechtigde burgers is nu eenmaal onmogelijk. Er zal altijd een bemiddelend medium moeten zijn, met zijn eigen logica.” Daar hebben wij de volksvertegenwoordiging voor bedacht. En net als de te vroeg gestorven Renate Rubinstein, laat ik het graag aan die vertegenwoordigers van ook mij, over. Vandaar dat ik na mijn hierboven vermelde tweet, mijn geringe hoeveelheid volgers ook liet weten:

“Liever een verantwoord weldoordacht besluit met visie genomen na een debat in de volksvertegenwoordiging dan de vermeende: wil van het volk.”

Liever de wil van onze volksvertegenwoordiging, ook al heeft die weinig draagvlak – dan maar anders kiezen de volgende keer – dan de mythe van “de wil van het volk” die altijd leidt tot uitsluiting.


One Comment on ““De wil van het Volk of van de Volksvertegenwoordiging””

  1. […] “De wil van het Volk of van de Volksvertegenwoordiging” → […]

    Like


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s